http://hdl.handle.net/110/13 در این مجموعه پایان نامه های دانشگاهی کار شده در رابطه با کربلا و امام حسین علیه السلام درج شده است بزبان فارسی 2026-04-16T17:42:54Z http://hdl.handle.net/110/11465 Husayn's Dirt: The Beginnings and Development of Shi'i Ziyara in the Early Islamic Period Selby, Parker This paper focuses on the earliest attestations of Shia pilgrimage (ziyara) in the early Islamic era, its origins, and development. The practice of Shia ziyara, whether in the modern or pre-modern era has not been the subject of many studies. Most studies on Shiai ritual tend to focus on Ashura rituals that developed in the modern period, including the Shia passion play (taziyya), and self-flagellation or other self-mortification practices (tatbir, zangir zani), and therefore do not shed light on early Shiism. Ziyara to Husayns tomb is one of the earliest rituals of the early Shia community. For that reason, understanding its origins and development is important for understanding the demarcation of confessional boundaries in the early Islamic era. The goal of this paper is to identify the time in which Shia ziyara began, the social and political circumstances surrounding the practice, and identifying institutions interested in promoting the practice for their own purposes. Through analysis of early Arab chronicles, the earliest extant Shia pilgrimage manual Kamil al-Ziyarat by Ibn Qulawayh, and both Sunni and Shia bibliographical dictionaries, I argue for the late 8th/early 9th century as the beginning of the circulation of ziyara traditions and the practice of ziyara. I assert that the development of ziyara coincided with the institution of the Imami network of agents and envoys, who were tasked with collection the khums tithe and served as mediators between the Imam and the Shia community. Finally, I argue that ziyara traditions must be understood in the context of the fadail genre, which represented an early Islamic contestation of sacred space, and that the Shia scholars in the late 8th-9th century adopted this genre and its motifs to promote ziyara to Karbala and to construct an authoritative discourse that affirmed the spiritual authority of the Imams and those who claimed to represent them. 2017-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/110/11464 واقعه عاشورا در گفتمان ائمّه شیعه (علیه السّلام); The event of Ashura in the discourse of shiite imams نوروزی آغمیانی, زینب به رغم این که واقعه عاشورا به عنوان یک رویداد در یک مقطعی از زمان اتفاق افتاد ولی این حادثه طی دوره های زمانی مختلف تبدیل به نهضت مانایی شد که تأثیرات آن بعد از سالیان متمادی هنوز در حال انتشار و فرهنگ سازی است. تحقیق حاضر بر آن است تا از جریان گفتمانی ائمه (ع) نسبت به واقعه عاشورا، با ترسیم دیدگاه های آنان، تصویری با تکیه بر منابع متقدم به دست دهد. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی با تکیه بر منابع دست اول تاریخی و حدیثی به حوزه گفتمان واقعه عاشورا نگریسته و تدوین شده است. دورة امام سجاد (ع) تا امام موسی کاظم (ع) دوره ای است که از نظر تاریخی دارای ویژگی های متفاوت از دوره پس از آن است. این دوره به دلیل نزدیک بودن به رویداد عاشورا گزارش های عینی تری نسبت به دوره های پسین دارد همچنین معاصر با دوره ای است که رویدادهای پر چالشی در تاریخ سیاسی خلافت به وجود آمد که از جمله می توان به سقوط بنی امیه و شکل گیری خلافت عباسی و بعد از آن اقدامات عباسیان در محدود کردن ائمه معصومین (ع) به عنوان مدعیان خلافت و رهبری جامعه اسلامی اشاره کرد. به دلیل سرگرمی دولت امویان برای حفظ حکومتش زمینه برای فعالیت های فکری، علمی و فرهنگی ائمه شیعه (ع) که همیشه زیر نظر دستگاه خلافت امری بودند بیشتر فراهم شد، در ادامه گفتمان امامان معصوم (ع) به دلیل محدودیت های شدید حکومتی برای ارتباط شیعیان با آنها، کوتاه بودن عمر هر یکی از ائمه اطهار (ع) و افزایش فشارهای خلافت عباسی بر ایشان مورد بررسی قرار گرفته است. با این حال در این جریان می توان از تلاش های امام رضا (ع) سخن گفت که بسترهای لازم را برای استمرار گفتمان واقعه عاشورا در جامعه فراهم کردند.; Despite the fact that the event of Ashura as an event took place at a certain point in time, but this event became the Mana movement during different periods of time, the effects of which are still spreading and creating culture after many years The present study aims to provide a picture of the discourse of the Imams (AS) regarding the event of Ashura, by drawing their views, relying on earlier sources. This research has been considered and compiled in the field of discourse of Ashura with a descriptive-analytical approach based on first-hand historical and hadith sources. The period of Imam Sajjad (AS) to Imam Musa Kazem (AS) is a period that historically has different characteristics from the period after it. This period has more objective reports than the later periods due to its proximity to the Ashura event It is also contemporary with a period in which challenging events arose in the political history of the Caliphate, such as the fall of the Benjamiyya and the formation of the Abbasid Caliphate, and the subsequent actions of the Abbasids in restricting the Imams of the Infallibles (AS) as Claimants of the caliphate and leadership of the Islamic community pointed out. Due to the entertainment of the Umayyad government to maintain its rule, the ground was prepared for more intellectual, scientific and cultural activities of the Shiite Imams (AS) who were always under the supervision of the Umayyad Caliphate. In the continuation of the discourse of the Infallible Imams (AS), due to the severe government restrictions on the Shiites' relationship with them, the short life of each of the Imams (AS) and the increasing pressures on the Abbasid Caliphate have been examined. However, in this process, we can talk about the efforts of Imam Reza (AS) who provided the necessary conditions for the continuation of the discourse of the Ashura event in society 2021-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/110/11463 المقتل الحسيني دراسة تأصيلية تجنيسية وهي جزء من متطلبات نيل شهادة الماجستير في اللغة العربية وآدابها; بررسی مقاتل امام حسین (علیه السلام) بر بنیاد بررسی ریشه‌‌ها و گونه‌‌ها شنشول, احمد عبود سعت هذه الدراسة المعنونة (المقتل الحسيني، دراسة تأصيلية تجنيسية) لإثبات أن المقتل الحسيني جلسة أدبية مستق، وذا طبيعة إسلامية خاصة بحكم البيئة التي تنتجه وتستهلكه، وهو فن قد خرج من إطار السيرة والخبر إلى فضاء الأدب رغم خصوصيته، بما يتوفر من الاشتراطات والعناصر الأدبية التي تتميز بها عموم الأعمال الأدبية. بنيت الدراسة هذه على ثلاثة فصول يسبقها مقدمة ويعقبها نتائج، إذ جاء الفصل الأول بعنوان (واقعة الطف بين التاريخ والفن في ثلاثة مباحث، الأول: (واقعة الطف في كتب التاريخ)، أما المبحث الثاني: (واقعة الطف صراع الخير والشر )، والثالث: (واقعة الطف من التاريخ الى الفن السردي)، حاول البحث من خلاله رصد واقعة الطف من الناحية التاريخية، وكيفية استثمارها في المجال الأدبي. أما الفصل الثاني فكان بعنوان (المقتل الحسيني النشأة والتطور والاستمرار)، في ثلاثة مباحث: الأول (المقتل الحسيني ماهيته، ونشأته)، والثاني: (تطور المقتل الحسيني من القرن الثاني الهجري الى العاشر الهجري)، أما الثالث (المقتل الحسيني في العصر الحديث)، عرف البحث من خلاله بالمقتل وتتبع تطوره التاريخي عبر القرون بإيجاز شديد. أما الفصل الثالث فكان عنوانه: (المقتل الحسيني وإمكانية تجنيسه) وإمكانية إدراج المقتل ضمن الأجناس الأدبية من خلال تحديد (الجنس الأدبي، حدوده، وأغراضه)، ومن خلال المقتل الحسيني وامكانية تجنيسه أدبية) لكونه شبيها بالأجناس الأدبية المختلفة ومختلفا عنها من ناحية النظام والبناء وامكانية كتابته لمن يمتلك القدرة والرغبة في ذلك.; این پژوهش با نام «بررسی مقاتل امام حسین (علیه السلام) بر بنیاد بررسی ریشه‌ها و گونه‌ها» کوشیده است تا نشان دهد که مقاتل امام حسین (علیه السلام) یک گونه‌ی ادبی مستقل است و نظر به محیط پیدایش و رواج آن، دارای یک رنگ و صبغه‌ی خاصّ اسلامی است؛ در واقع این مقاتل، گونه‌ای هنری است فراتر از چارچوب زندگی‌نامه وروایت وخبر بلکه با وجود ویژگی خاصّش در قلمروادبیات ره می‌پوید و این برخاسته از ویژگی‌ها و سازه‌ها و عناصر ادبی رایج در بیشتر آثار ادبی است. این پژوهش دربردارانده‌ی سه فصل و یک مقدمه است و در پایان، دستاوردها و نتایج کار آمده است. فصل اول، حادثه‌ی کربلا از تاریخ تا هنر نام دارد واز سه بخش تشکیل شده است؛ بخش نخست: حادثه‌ی کربلا در کتاب‌های تاریخی است، بخش دوم: حادثه‌ی کربلا، کشمکش نیکی وبدی نام دارد وبخش سوم: حادثه‌ی کربلا از تاریخ تا هنر روایتگری؛ در این فصل، پژوهشگر کوشیده است تا از دریچه‌ی تاریخ به بررسی حادثه‌ی کربلا بپردازد وچگونگی کاربست آن را در گستره‌ی ادبیات بررسی نماید.فصل دوم با نام مقاتل امام حسین(علیه السلام) پیدایش، دگرگونی و تداوم از سه بخش تشکیل شده است؛ بخش نخست: مقاتل امام حسین(علیه السلام)، ماهیت و پیدایش نام دارد؛ بخش دو این فصل، دگرگونی مقاتل از سده‌ی دوم تا دهم هجری می‌باشد و بخش سوم، مقاتل امام حسین(علیه السلام) در دوره ی معاصر؛ در این بخش به شکل بسیار فشرده به معرفی مقاتل ودگرگونی‌ آن در گذر روزگار پرداخته است. فصل سوم: مقاتل امام حسین (علیه السلام) وامکان گونه‌‌ی ادبی بودن آن نام دارد و در پرتو تعیین گونه‌ی ادبی، چارچوب آن واهدافش به بررسی امکان قرار دادن مقاتل امام حسین(علیه السلام) ذیل گونه‌های ادبی پرداخته است با نظر به این مقاتل و امکان گونه‌ی ادبی به شمار آوردن آن متأثّر از همسانی آن با گونه‌های ادبی مختلف و متفاوت با آن از حیث سامان و ساختار و قابلیت نگارش آن برای آنان‌که توان انجام آن و یا اشتیاق بدان دارند. 2020-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/110/1615 ارتباط متقابل قيام امام حسين (ع) و قيام امام زمان (عج) از نظر آيات و روايات احمد رضا غایی دو حادثه بزرگ در عالم اسلام و دوران ائمه اطهار (عليهم السلام)وجود دارد که در طول تاريخ حيات بشري نيز بي سابقه و بسيار اثر گذار بوده است.يکي واقعه عاشورا که به شهادت امام حسين(ع)منتهي گرديد و ديگري ظهور و قيام امام زمان (عج)، که ان شاءالله به زودي به وقوع 0001-01-01T00:00:00Z