بررسی تطبیقی جریان های مخالف با صلح امام حسن (علیه السلام)

Abstract

پس از شهادت امیرالمؤمنین (علیه السلام)، مردم کوفه با امام حسن (علیه السلام) بیعت کردند، اما خلافت آن حضرت دیری نپایید، چه می تواند بکند. عزل امام حسن از قدرتو قبض قدرت و با آن بیش از یک کار به او محول شد اولی آرام کردن اوضاع کوفه و دوم فرستادن مأموریت خود به همه ایالتها جز شام که تحت حاکمیت معاویه بود، در حالی که سومین و مهمترین کار، از بین بردن شورش شام به رهبری معاویه، رهبر فتنه است، این امر مستلزم بسیج لشکری توانمند استمقابله با دشمن سرسختی که کل شام از او اطاعت کردند، علاوه بر مقابله با بقیه جریان های مخالف، که اولین آنها خود مردان مردم کوفه بودند که به حضرت علی (علیه السلام) خیانت کردنددر ابتدا امر به معروف و نهی از منکر شد، اما به سرعت از مدعیان حکومت و قدرت طلبان روی آوردند، پس از امام حسن (علیه السلام) جز مومنان به خداوند متعال و او باقی نماند. رسولی در میان شیعیان وفادار واقعی به او که از آگاهی سیاسی کافی برخوردار نبودند که آنها را از خطر جریان های مخالف مصون بدارد، پس ما نیز چنین کردیماین پژوهش بر بررسی جریانات مخالف و مخالف امام حسن علیه السلام و گردآوری آنچه در منابع تاریخی در مورد آنها ذکر و نوشته شده و همچنین بررسی تأثیرات تاریخی گوناگونی که این گروه ها را به حمایت از معاویه برانگیخته است، می پردازد. امام، و ما با ذکر اهداف و مقاصد و انگیزه هایشان شباهت ها و تفاوت هایی بین آنها یافتیمعلاوه بر تبیین علل آن جریاناتی که معاویه را قادر ساخت تا جنگ با امام حسن علیه السلام را تشدید کند و سپس معاهده آشتی و نحوه برخورد هر یک از دو طرف با آن را مطالعه کند. سلام امام حسن علیه السلام بر او)و معاویه واقعیت فریبنده معاویه و تظاهر به اسلام و حقیقت را برای رسیدن به اهداف خود با روشهای ناسالم و ناپسند آشکار ساخت، در حالی که تحقیق صحت رویکرد امام حسن (علیه السلام) را تأیید کرد و نتیجه گرفتیم که انسجام و ثبات جبهه داخلی در هر نبرد نظامی با هر جریان اپوزیسیون نقش اساسی داشت و این یک ویژگی بود که دولت ها تحت کنترل معاویه هستندنقطه مقابل آن، دولت های تحت فرمان امام حسن بن علی (علیه السلام) بود.این جریانات نقش بسزایی در تأثیرگذاری بر کل جامعه و تغییر ایدئولوژی مردم اعم از ارعاب و تطمیع داشتند و بر همین اساس مردم به ویژه در دوره امام حسن بن در معرض دید اهل حجت علیهم السلام قرار می گرفتند. علی (علیه السلام) که دوران پر از آشوب و غفلت از امامت بود.